جداکننده باتری

در ساخت جداکننده‌های پلی‌اتیلن، عمدتاً از پلی‌اتیلن با چگالی بالا (پلی اتیلن سنگین) استفاده می‌شود که دارای پیکربندی متخلخلی است که از طریق روش‌هایی مانند اکستروژن ملت‌بلوری یا کشش کششی توسعه یافته است. انتخاب مواد بر انفعال شیمیایی آن تأکید دارد و عدم واکنش‌پذیری آن را با محیط الکترولیت باتری (معمولاً اسید سولفوریک در سیستم‌های باتری سرب-اسیدی) و مواد الکترود فعال تضمین می‌کند. جداکننده‌های مجمع عمومی سالیانه از رشته‌های فایبرگلاس فوق‌العاده ریز (ترکیبات فایبرگلاس مبتنی بر سیلیس) ساخته شده‌اند که در یک چارچوب حصیر مانند فشرده شده‌اند. این الیاف تحت اصلاحات سطحی تخصصی قرار می‌گیرند تا آب‌دوستی و قابلیت‌های جذب بهینه شوند و حصیر را قادر سازند تا الکترولیت را در حالت ژلاتینی بی‌حرکت کند.